Fail Love

ปล่อยให้ฉันเดียวดาย ข้างกายไม่มีใคร

แต่เธอสิ สุขทั้งกายใจ ........

ฉันทุกข์ทนทรมานแสนนานจนเกินจะทนไหว

สักวันเมื่อฉันผ่านพ้นมันไปได้.......แล้วเธอก็กลับมา

เธอถามฉัน......." คนที่ทำผิดให้อภัยได้ไหม "

สิ่งที่ฉันกลัวอันที่ 1 มันก็เดินมาถึงแล้ว.....

ฉันยังไม่ตอบ ( เพราะฉันกลัวอันที่ 2 จะเกิดขึ้นกับฉันตามมา คือ กลัวเธอจะทำเช่นนี้กับฉันอีก อย่างที่เธอเคยทำ )

พอแล้ว พอซักที เพียงพอแล้วกับความเสียใจที่ฉันได้รับ

มันมากมายเกินจะรับไหวแล้วจริงๆ

edit @ 17 Aug 2009 19:35:27 by Fail Love

มั่นใจตัวเอง เที่ยวเองคนเดียวบ่อยไป

เธอเป็นคนมาเปลี่ยน ที่มารักแล้วมาทิ้งไป

แล้วทำให้คนมั่นใจ กลายเป็นหวาดกลัว

หมดไปแล้ว ความเข้มแข็งอย่างนั้น

มีเพียงความเคว้งคว้างว่าเปล่า เท่านั้น

อยากเป็นคนเดิม ก่อนเธอเข้ามาเปลี่ยนแปลง

อยากเป็นคนเดิม แต่ดูเหมือนมันจะยากเกินจะทำ

ฉันคนเก่าที่เคยแข็งแรง เหมือนได้ตายจากไปแสนนาน

ก็เลยไม่รู้จะพ้นจะผ่าน วันนี้ไปได้อย่างไร

กลายเป็นคนคนหนึ่ง ที่อ่อนไหวง่ายดายเหลือเกิน

เมื่อเดินคนเดียว ก็เหงาเสียจนจับใจ

เธอเป็นคนมาเปลี่ยน ที่มารักแล้วมาทิ้งไป

แล้วทำให้คนมั่นใจ กลายเป็นหวาดกลัว

หมดไปแล้ว ความเข้มแข็งอย่างนั้น

มีเพียงความเคว้งคว้างว่าเปล่า เท่านั้น

อยากเป็นคนเดิม ก่อนเธอเข้ามาเปลี่ยนแปลง

อยากเป็นคนเดิม แต่ดูเหมือนมันจะยากเกินจะทำ

ฉันคนเก่าที่เคยแข็งแรง เหมือนได้ตายจากไปแสนนาน

ก็เลยไม่รู้จะพ้นจะผ่าน วันนี้ไปได้อย่างไร

อยากเป็นคนเดิม ก่อนเธอเข้ามาเปลี่ยนแปลง

อยากเป็นคนเดิม แต่ดูเหมือนมันจะยากเกินจะทำ

ฉันคนเก่าที่เคยแข็งแรง เหมือนได้ตายจากไปแสนนาน

ก็เลยไม่รู้จะพ้นจะผ่าน วันนี้ไปได้อย่างไร

จะมีซักวันไม๊ที่ไม่เหนื่อย

เหนื่อยกายพอทนแหนื่อยจน.......แสนจะทน

เหนื่อยกะการโกหกหลอกลวงของเค้า

เหนื่อยกะการรอคอย......วันนี้เรารอไม่ไหวแล้ว

เค้าเองก็ไม่คิดจะให้เรารอหรอก..( เพราะเค้ามีคนอื่นแล้ว)

เอาน่า....ช่างมันเถอะ  ปลอบใจตัวเองไปงั้นแหละ

เค้าไม่อยากมีเรา เราจะมีเค้าทำไม

ความทรงจำที่มีจะไม่เหลือแล้ว....

วันนี้วันสุดท้ายที่เราจะจำ เรื่องราวของผู้ชายคนนี้

เค้าไม่ใส่ใจเราแม้แต่น้อย......งั้นเราก็เลิกใส่ใจเค้าซักที

งั้นเราก็เลิกใส่ใจเค้าซักที

งั้นเราก็เลิกใส่ใจเค้าซักที

งั้นเราก็เลิกใส่ใจเค้าซักที

งั้นเราก็เลิกใส่ใจเค้าซักที

...................................

วันนี้ไปร่วมพิธีวันแม่ เหนื่อยจัง ร้อนด้วย

เมื่อคืนนอนน้อยไปหน่อยกว่าจะได้นอนก็เกือบ 06.00

แล้วตื่น 07.00 ไปร่วมงาน

เกือบเป็นลมแระ......

กะเราที่จะเป็นแม่คนในอนาคต

มันช่างรวดเร็วจนเกินจะตั้งตัวทัน

ตั้งตัวไม่ทันจริงๆ

กังวลด้วยเป็นท้องแรกด้วยสิ

ดูแลตัวเอง อยู่คนเดียว ไม่มีใครดูแลเราเลย

กำลังใจจากคนใกล้ชิดก็ไม่มี ห่างหายไปนาน เป็น 1-2 เดือน

เค้าคงไม่รักเราแล้ว ...........

ทุกสิ่งที่เราให้ไปมันไม่มีค่าอะไรเลยกับผู้ชายคนนี้

เค้าไม่เห็นค่าเราเลย......เราเหนื่อย......แต่เต็มใจทำให้

แต่เค้ากลับไปเที่ยวกับคนอื่นขณะที่เราเหนื่อยกับการช่วยงานเค้า

พอกันที........เก็บไว้กะตัวเองจะดีกว่า........เก็บใจเราไว้ให้คนที่เค้าเห็นค่าเราจะดีกว่า

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก